از زبان رویا:
حاضر شده بودیم برای رفتن به دریا رو به بچه ها گفتم:
_ به پسرها هم بگیم؟ خوش میگذره!
ستایش سرش رو به نشونه تایید تکون داد و گفت:
_ آنا برو بگو.
آنا ای بابایی گفت و رفت به سمت اتاق پسرها.
از زبان آنا:
در زدم و منتظر اجازه موندم…
سامیار:
همونطور که مشغول صحبت درمورد کارهای شرکت با بچه ها بودیم، صدای در اومد که بلافاصله گفتم:
_ بفرمایید؟
رویا اومد داخل و با لحن خجالت زده ای گفت:
_ داریم با بچه ها میریم کنار دریا خوشحال میشیم شما هم بیاید.
با خوشحالی گفتم:
_ مرسی که گفتی ما هم میایم!
با دوتا ماشین جداگانه به سمت دریا حرکت کردیم. خیلی دور نبود و با ده دقیقه رانندگی رسیدیم.
بچه ها سریع زیر انداز انداختن و چادر زدن. هممون نشسته بودیم و به دریا خیره شده بودیم که پریا گفت:
_ وای دلم برای دریا یه ذره شده بود، دلم می‌خواد برم شنا هرچی باشه بهترین شناگر جهانم!
شاهین پوزخندی زد و بلافاصله گفت:
_ تو؟ جوجه هرچی باشی مقابل من هیچی نیستی!
پریا با پوزخندی رو به شاهین گفت:
– حرف رو که طوطی هم می‌زنه، ثابت کن!
همون لحظه رویا پیش‌دستی کرد و گفت:
_ بچه ها هوا تاریکه خطرناکه بشینید سر جاتون فردا مسابقه بذارید!
دو دل بودم و تا خواستم حرف رویا رو تایید کنم شاهین گفت:
_ البته شاید بعضی ها جا بزنن!
و نیشخندی حواله من کرد!
با حرص بلند شدم و گفتم:
_ پاشو مشخص کن تا کجا و شالش رو دور گردنش محکم کرد!
شاهین جلو رفت و گفت:
_ اون خط قرمز رو میبینی؟ منطقه ای که نباید جلوتر بریم رو میگم.
پریا سری تکون داد و گفت:
_ آره!
شاهین:
_ دقیقا تا اونجا فنچ خانوم!
سری به نشونه تایید تکون داد و گفت:
_ آماده ام! شاهین هروقت آماده بودی بگو بریم.
ایندفعه ستایش با استرسی که از اون بعید بود گفت:
_ خواهش می‌کنم پری بذار برای فردا، الان خیلی خطرناکه.
پری لبخندی زد و گفت:
_ یادت که نرفته باهم از این بدتر هم رفتیم!
و بدو بدو به سمت دریا رفت.
از زبان شاهین:
خیلی جلو اومده بودیم و تقریبا رسیده بودیم به خط که همون لحظه پری اومد پیشم و گفت:
_ تا همینجا کافیه؟
بهش نگاه کردم، چندتا تار موهای طلاییش مشخص بود و چشم های آبی درشتش خیلی تو شب می‌درخشید! با لحن خبیثانه ای گفتم:
_ نه جلوتر، خیلی جلوتر!
و تا پری راه افتاد، خودم دور زدم و برگشتم.
تا رسیدم به ساحل دخترها با استرس اومدن سمتم و گفتن:
_ پس پری کجاست شاهین؟!
با لحن سردی گفتم:
_ من نمی‌دونم قرار بود رسیدیم، برگردیم همین. خب قطعا من زودتر از اون رسیدم.
آرتا با ساعتی که دستش بود گفت:
_ ایول گل کاشتی تو ده دقیقه این مسافت رو رفتی و اومدی!
از زبان رویا:
نیم ساعت گذشته بود و حالا دیگه همه بچه ها نگران بودن، هیچکس نمی‌دونست الان پریا کجاست و این اوضاع رو بدتر می‌کرد. ستایش انقدر گریه کرده بود که دیگه صداش در نمیومد، آنا یه گوشه نشسته بود و جوری به دریا خیره شده بود که آدم فکر می‌کرد سکته کرده! رفتم سمتش و تکونش دادم:
_ آنا! آناهیتا|! حالت خوبه؟
خیلی سرد شده بود بدنش و رنگش پریده بود. یهو با همون حال نگاهم کرد و گفت:
_ نکنه غرق شده!
با این فکر بدنم سست شد و کنارش سر خوردم روی زمین و کم کم خیس شدن صورتم رو حس کردم…
شاهین کنترل خود رشو از دست داد و با یه حرکت تیشرتش رو درآورد و به سمت دریا حمله ور شد هرچی جلوتر می‌رفت، موج بیشتر ضربه می‌زد. کم کم احساس ترس به شاهین غلبه کرد. تو اون هوای تاریک و دریای سرد و تیره و سوز سرد هوا… شاهین دیگه داشت کنترل خودش رو از دست میداد وحشیانه به زیر آب می‌رفت و تا هرجا که نفس داشت می‌موند و دوباره سرش رو آورد بالای آب. دیگه از شدت سرما دندون هاش رو هم ساییده می‌شد و خبری از پری نبود…
از زبان پریا (دقایقی قبل):
بدنم سست شده بود و دیگه نمی‌تونستم خودم رو نگه داشتم از سرما داشتم یخ میزدم و پاهام دیگه جونی واسه تکون خوردن نداشت. چشم هام داشت گرم می‌شد، همون طور که بی‌جون به سمت ساحل می‌رفتم، حس کردم دیگه توانی ندارم و آروم آروم پایین رفتم…
شاهین:
دیوانه وار شنا می‌کردم و یهو پری رو پیدا کردم. تو بغلم گرفتمش و سریع به سمت ساحل رفتم. تا رسیدیم، همه بچه ها اومدن سمتمون سریع روی ماسه ها افتادم به طور بلند شدم و رفتم سمتی که غریق نجات ها بودن یه خانومه تند تند باهاشون صحبت می‌کرد چیزی نمی‌فهمیدم و یهو روی زمین افتادم و چشم هام دیگه چیزی ندید…
با صدای پسرها بیدار شدم آرتا تا من رو دید گفت:
_ بچه ها ساکت شید بیدار شد، شاهین حالت خوبه؟!
با بی‌حالی زمزمه کردم:
_ پریا!
قیافه هاشون متعجب بود و یهو سامیار گفت:
_ حالش خوبه، دکتر میگه خیلی آب وارد ریه هاش نشده چون سریع بیهوش شده ولی ممکن بود بره تو کما!
نفس راحتی کشیدم و گفتم:
_ تقصیر من بود، بهش گفتم بره جلوتر و خودم برگشتم.
سعی کردم بلند بشم اما نتونستم، بدنم انقدر کوفته بود که حد نداشت. بالاخره با کمک بچه ها بلند شدم و رفتم تو اتاق پریا. چشم هاش بسته بود و دوست هاش بالا یسرش بودن. با هزار زحمت نزدیکش روی صندلی نشستم و بهش خیره شدم… این دختر چقدر مظلوم بود و من باهاش چیکار کردم!
یک هفته از اون روز کذایی گذشته بود و پریا فهمیده بود که من بهش الکی گفتم اما نه به دوست هاش چیزی گفت، نه به روی من آورد و این من رو خیلی عصبی می‌کرد! وکیلم از تهران زنگ زده بود و می‌گفت کارهای شرکت خیلی خوب پیش میره و می‌تونیم قرارداد جدید بنویسیم!
از زبان آرتا:
دیگه وقت گرفتن انتقام بود، باید به این دخترها حالی می‌کردم کینه شتری یعنی چی! سی دی فیلم “جن گیر” توی دستم بود و با لبخند بهش خیره شده بودم که یهو رویا اومدم سمتم و با لبخند گفت:
_ حوصلم سر رفته این فیلم چیه؟
با لبخند گفتم:
_ یه فیلم ترسناکه جن گیر!
رویا لبخندی زد و گفت:
_ اکیپ ما همه جور فیلم ترسناکی دیده جز این! میشه ببینیم!؟
خوشحال از اینکه اوضاع داره طبق نقشه پیش میره گفتم:
_ آره امشب ساعت بیست و سه ببینیم!
