سامیار
_ بچه ها بالاخره این ها رفتن پاشید نقشه بکشیم کمتر از یک هفته این هارو بندازیم بیرون!
شاهین ادامه داد:
_ آره موافقم، مشخصه خیلی ترسو هستن پس کاری نداره! مگه نه آرتا؟ آرتا!
آرتا همون طور که به قابلمه خیره شده بود گفت:
_ اون قابلمه چیه؟
همون لحظه اشکان به سمت قابلمه رفت و تو یک حرکت آجر و قابلمه رو برداشت و یه موش خاکستری اومد بیرون!
آرتا زد زیر خنده و گفت:
_ راحت تر از اون چیزی که فکرش رو کنید می‌تونیم بیرونشون کنیم! سامیار اون جعبه سوسک های پلاستیکی رو برام بیار، شاهین تو هم اون حلزون های پشت ویلا رو بیار.
بعد از کلی بگو بخند با بچه ها به خونه رسیدیم و وارد شدیم، انقدر خسته بودیم که بدون توجه به هیچ چیزی هر کدوم به سمت اتاق هامون راهی شدیم.
**پریا**
به بچه ها شب بخیری گفتم و در اتاق رو بستم. اتاقم یه ست لیمویی داشت و واقعا به آدم آرامش می‌داد برخلاف بقیه من فقط یه کمد داشتم و میزی در کار نبود!
سریع پتو رو از روی تخت کنار زدم و خودم رو پرت کردم روی تخت که همون لحظه حس کردم روی چیزهای کوچیکی افتادم! با تعجب سرم رو بلند کردم و به تخت نگاه کردم که با یه عالمه سوسک سیاه مواجه شدم، جیغ فرا بنفشی زدم که حس کردم چیزی روی پاهام داره تکون می‌خوره سریع پتو رو کنار زدم و دیدم چندتا حلزون دارن روی پام راه میرن سریع بلند شدم و با جیغ پاهام رو روی زمین کوبیدم که همون لحظه ی موش بزرگ خاکستری از زیر تختم اومد بیرون و من با گریه جیغ کشیدم…
**آناهیتا**
با حوصله شروع به تعویض لباس هام کردم و یه تاپ مشکی با شلوارک مشکی پوشیدم، اتاقم یه ست مشکی و قرمز داشت و واقعا معرکه بود!
همون طور که حواسم به خودم بود، دستم رو بردم سمت پنبه تا گلاب به صورتم بزنم که حس کردم یه موجود کوچیک رو بلند کردم! با ترس سرم رو آوردم پایین با دیدن کِرمی که توی دستم درحال پیچ و تاپ خوردن بود، سریع شروع به جیغ زدن کردم و پرتش کردم اونور اما سریع در چندتا جعبه بزرگ گوشه اتاق باز شد و یه عالمه موش ریخت تو اتاق و همون لحظه صدای جیغ پریا اومد و برق های اتاق رفت!
**ستایش**
همون طور که مشغول چت کردن بودم، دیدم صدای جیغ بچه ها بلند شد. رفتم سمت در اما هرچی دستگیره رو بالا پایین دادم تکون نخورد! یهو سرم رو آوردم بالا و با دیدن چندتا عنکبوت گنده و سیاه با جیغ از در فاصله گرفتم و همینطور که عقب عقب می‌اومدم روی تخت افتادم، زیرم چیزی رو حس کردم و تا بلند شدم یه عالمه سوسک زیرم بودن و از ترس از حال رفتم…
**رویا**
روی صندلی نشسته بودم که احساس تشنگی کردم، بلند شدم تا در رو باز کنم اما هرکاری کردم نشد! چندبار به در زدم و بچه ها رو صدا کردم اما همون لحظه صدای جیغ همشون بلند شد. دیگه رسما داشتم با در کُشتی می‌گرفتم اما باز نمی‌شد. یه لحظه صدایی رو پشت سرم شنیدم و آروم آروم برگشتم و با یه مار طلایی بزرگ رو به رو شدم! زبونم قفل کرد و با ترس به چشم های سیاهش زل زدم و در آخرین لحظه فقط جیغ کشیدم…
صدای خنده سامیار مثل چی رو مخم رژه می‌رفت و من فقط نگران اون بدبختی بودم که مار خوشگل اشکان الان پیشش بود! یهو گفتم:
_ بچه ها بس کنید بیاید بریم کمکشون کنیم گناه دارن!
شاهین موافقت خودش رو اعلام کرد و بدو بدو به سمت اتاق رویا رفت و سریع در اتاق رو باز کرد و دید که رویا روی زمین از حال رفته و تیکسی یا همون مار اشکان دور گردنش حلقه زده! با وحشت مار رو کنار انداخت و مدام رویا رو صدا زد…
سامیار به تابعیت از شاهین بدو بدو راهی اتاق پریا شد و با یک حرکت در اتاق رو باز کرد و دید پریا مثل چی داره جیغ میکشه و موش ها از سر و کولش بالا میرن!
اشکان راهی اتاق ستایش شد و تا در رو باز کرد دید عنکبوت ها دارن یه گوشه واسه خودشون می‌چرن و ستایش الکی الکی بیهوش شده!
و اما آرتا تا در اتاق رو باز کرد به آناهیتا برخورد که دنبال فرار بود و یه عالمه کِرم رو سرش هستن!
**ستایش**
چشم هام رو باز کردم و با یادآوری اتفاقات قبلی سریع تو جام نیم خیز شدم که دیدم رویا کنارم نشسته و پریا داره بیصدا گریه می‌کنه و آنا هم دست کمی از من نداره! یهو پریا گفت:
_ هنوزهم حس می‌کنم دارن رو بدنم راه میرن.
و سرش رو به طرفین تکون داد که رویا با عصبانیت گفت:
_ خیلی خب بچه ها کافیه! وقت تلافیه هر کُنشی واکنش داره. انتظار ندارید که ساکت باشیم! و با خنده شیطانی شروع به توضیح دادن نقشه ای کرد!
بعد از گذشتن نیم ساعت و کشیدن نقشه پریا با ذوق گفت:
_ دمت شوفاژ رویا هیچ فکر نمی‌کردم انقدر سریع بتونی نقشه بکشی!
رویا خنده ای کرد و گفت:
_ فردا این نقشه عملی میشه، حالا ساکت باشید و بخوابید.
**شاهین**
از خواب بیدار شدم و راهی دستشویی شدم که رو آینه با یه رژ صورتی نوشته شده بود
“سلام کفتر صبح بخیر”
با تعجب به آینه زل زدم و زمزمه کردم کفتر؟!
بعد از مسواک زدن از دستشویی اومدم بیرون و تا خواستم در اتاق رو باز کنم، دیدم قفله! اومدم برگردم سمت پنجره که همون لحظه لیز خوردم و افتادم زمین، دادی زدم و به زمین که با روغن آغشته شده بود خیره شدم. چندبار سعی کردم پاشم ولی هربار دوباره می‌خوردم زمین. با تعجب به دونه هایی که روی زمین ریخته شده بود خیره شدم و همون لحظه حجوم هزارتا کفتر رو توی اتاق دیدم!
**سامیار**
باید ریتم آهنگ جدیدی رو تمرین می‌کردم اما هرکاری کردم، گیتارم رو پیدا نکردم. سریع رفتم زیر تختم که دیدم گیتار اونجاست! به زور کشیدمش بیرون و دیدم همه تار هاش کنده شده! با دادی که زدم فکر کنم کل خونه بیدار شد. اومدم پاشم که حس کردم نمی‌تونم، مثل اینکه فلج شده باشم. نگاهی به زیرم کردم و احساس خیسی یا یخی بود و متوجه شدم روی چند لیتر چسب نشسته بودم!
**آرتا**
از پنجره اتاقم به دخترها نگاه می‌کردم که درحال وسطی بازی کردن بودن! لبم رو کج کردم. “این ها چه حوصله ای دارن” رفتم سمت گوشیم که دیدم با رژ صورتی و قرمز رو صفحش نقاشی شده! لعنتی ها آیفون یازده من رو چیکار کردید؟ سریع سعی کردم روشنش کنم ولی نشد! تا سیمکارت رو درآوردم، چند قطره آب هم ازش ریخته شد. لعنت بهتون، سریع رفتم سمت در اتاق که دیدم از پنجره چندتا چیز افتاد داخل، برگشتم سمتش و دیدم یه عالمه ترقه توپی روشن تو اتاقمه!
**اشکان**
طبق معمول با صدای وحشتناک گوشیم بیدار شدم، لبخندی زدم و تا اومدم بلند بشم حس کردم چیزی کنارمه! آروم سرم رو برگردوندم سمت راست و دیدم یه موجود دراز و چند رنگ داره نگام می‌کنه، چشم هاش آبی بود و… وایستا ببینم، تیکسی!
با لاک رنگ شده و غیر قابل شناسایی بود! لعنتی ها واسه مار من لنز آبی گذاشته بودن. نشونتون میدم! همون لحظه به پایین تخت نگاه کردم و نزدیک بود سکته کنم.
تمام لباس های من پاره شده بودن و همه کلاه کپ هام سوخته بودن و همه شلوارهام با لاک رنگ شده بود!
سریع اینور و اونور دنبال یه تیشرت بودم چون عادت داشتم بدون تیشرت می‌خوابیدم که بالاخره یه تیشرت قرمز پیدا کردم که از دستشون جون سالم به در برده بود! همون لحظه صدای انفجار وحشتناکی کل خونه رو برداشت! بدو بدو در اتاق رو باز کردم و به سمت اتاقی که صدا ازش میومد دویدم؛ سریع در رو باز کردم و با دیدن شخص چشم سبز رو به روم با موهای سیخ شده و قیافه سیاه و لباس های پاره پوره کُپ کردم و لب زدم:
_ آرتا!
سریع به سمت اتاق بعدی دویدم و با شدت درش رو باز کردم که دیدم کسی با یه عالمه پر روی بدنش و دهنش داره یه عالمه کبوتر رو از توی اتاق بیرون می‌کنه! آرتا که پشت سرم بود برگشت و نگاهی به اسم در اتاق کرد و با خنده گفت:
_ حالا یه شاهین واقعی شدی!
و هر سه تامون با داد گفتیم:
_ سامیار چی؟!
سریع به سمت اتاقش حجوم بردیم و در رو سریع باز کردیم که دیدیم نشسته یه جا و داره برای گیتارش سوگواری می‌کنه! تا مارو دید گفت:
_ بچه ها کمک من چسبیدم به زمین!
یک دو سه… نشد یه بار دیگه بچه ها! دست هاش رو گرفته بودیم و هی می‌کشیدیم بلکه جدا بشه و یهو صدای جر خوردن چیزی و پخش شدن ما روی زمین بلند شد! شلوار سامی جر خورده بود و همون لحظه صدای دوربین عکاسی اومد…
به سمت صدا برگشتم و دیدم رویا درحالی که به دوربین نگاه می‌کنه میگه:
_ عکس قشنگی شد، میدم چاپش کنن بزنیم تو پذیرایی!
شاهین با اون قیافه وحشتناک بلند شد و با چند قدم بلند خودش رو به رویا رسوند و سریع چکی زد تو گوشش!
پریا به دفاع از رویا اومد جلو و گفت:
_ هی چیکار میکنی؟ رفیق من رو می‌زنی آشغال؟!
سامیار با همون وضعیت اومد جلو و داد زد:
_ لابد انتظار دارید قربون صدقتون هم بریم؟ اصلا دوست دارید بهتون جایزه بدیم؟
آنا با قیافه جدی و خشمگینش جلو اومد و تقریبا داد زد:
_ اونموقع که داشتید مارو می‌ترسوندید و صدای هر و کِرتون خونه رو برداشته بود باید فکر این روزهارو می‌کردید!
آرتا خیلی منطقی شروع به صحبت کردن کرد و گفت:
_ درسته حق با شماهاست ما سر به سرتون گذاشتیم اما به شماها خسارت نزدیم، شماها لباس های اشکان رو تیکه پاره کردید، گیتار چند میلیونی آرتا رو داغون کردید تازه گوشیش هم ترکوندید! حالا شاهین و من خیلی خسارت ندیدیم ولی اینکار شما دور از انصاف بود!
از زبان پریا:
هماهنگ سری به نشونه تایید تکون دادیم و من پیش‌قدم شدم و گفتم:
_ شرمنده آقایون دیگه تکرار نمیشه.
و دست بچه ها رو کشیدم و بردم اتاق خودم؛ هرکدوم پکر نشسته بودیم و به کارهامون فکر می‌کردیم که یهو ستایش داد زد:
_ جمع کنید بابا حقشون بود!
ما هم شروع کردیم به تایید کردن.
_ راست میگه.
_ آره حق با اونه!
*****
_ شاهین چرا زدیش؟ گناه داشت دختره طفلی!
شاهین نگاه وحشتناکی بهم انداخت و گفت:
_ سامیار بسه تو دیگه رو مخم راه نرو، خودم به اندازه کافی ناراحت هستم واسه زدنش!
و بعد رو به آرتا گفت:
_ پاشو برو صورتت رو بشور. زود باشید جمع کنید، یادتون نره ما هم تلافی می‌کنیم… ولی الان نه!
