یه دختر ریزه میزه با موهای طلایی و چشم های آبی! بعدی کسی نبود جز ستایش خودم! یه دختر قد بلند با موهای قهوه ای و چشم های مشکی و بعد کلی بگو بخند با بچه های دانشگاه و تجدید خاطره ها گرفتیم خوابیدیم…
صبح با صدای پچ پچ بچه ها بلند شدم و حس کردم حجم عظیمی از موهام رفته تو دهنم! بعد کلی فحش دادن به خودم که موهای بلند دوست دارم، از اتاق اومدم بیرون و دیدم بچه ها دارن صحبت می‌کنن، آنا موهای قهوه ایش رو رنگ بلوند کرده بود و به چشم های عسلیش خیلی میومد! با نیش باز و چشم هایی که به زور باز میشد گفتم:
_ سلام مرغ ها!
پریا با خنده سریع انگشتش رو گرفت سمتم و گفت:
_ خب فرزندانم این هم عاقبت مثل جغد بیدار موندن و با دیگران چت کردن.
تا اومدم چیزی بگم دیدم به دستشویی خیلی نیازمندم! به بابا خبر دادم واسه جا موندنم و اون ها هم گفتن شاید تا یک ماه برنگردن و من سعی کنم بهم خوش بگذره! این عالیه یعنی از این بهتر نمیشه، همین یه دختر رو دارن و اینطوری می‌کنن!
در حال مسواک زدن بودم که تو آینه به خودم خیره شدم، موهای مشکی بلند با چشم های سبز یهو فکری به سرم زد و سریع دهنم رو شستم و بدو بدو اومدم بیرون و داد زدم:
_ بچه ها بیاید یه فکری دارم!
یهو ستایش که سرش تو تبلت بود و داشت کلش آف کلنز بازی می‌کرد گفت:
_ باور کن سی صد متر خونه نیست که صدات رو انداختی رو سرت، هممون اینجاییم.
چشم غره ای نصیبش کردم و گفتم:
_ بریم شمال!
یهو اکیپ ترکید و همشون باهم گفتن:
_ پایه ایم!
خلاصه که رفتیم خرید و هرکدوم دوتا چمدون جمع کردیم، آخه قرار بود دو هفته بمونیم!
سوار دویست و شیش مشکی ستایش شدیم و راهی شدیم. تو راه کلی آهنگ و چرت و پرت و چیبس و پفک خوردیم که الان هممون تو راه از دلدرد توقف کردیم!
من: صدبار گفتم انقدر نخورید بدبخت ها!
ستایش شروع به نصیحت های مادرانه‌اش کرد و گفت:
_ بله، بله، راست میگه! چقدر گفتم از این آشغال ها نخورید دلدرد می‌گیرید، هزارتا مریضی و…
همون لحظه پریا حرفش رو قطع کرد و گفت:
_ آره عمه من بود با دوتا دست خرس مانندش داشت ته چیبس رو در می‌آورد!
آنا زد زیر خنده و گفت:
_ بسه حالا بیاید بریم اگه حالتون خوبه.
بعد از رسیدن به شهر مورد نظر به همون جایی مراجعه کردیم که قرار بود ازش ویلا اجاره کنیم، کلید رو گرفتیم و وارد شدیم.
نرسیده شروع به سخنرانی کردم و گفتم:
_ خب! خب! بچه ها این خونه چندتا قانون داره، قراره دو هفته اینجا بمونیم؛ پس باید مثل آدم زندگی کنیم. نمی‌تونیم همش سوسیس بخوریم!
همون لحظه صدایی از طبقه بالا اومد و آنا گفت:
_ بچه ها صدای چی بود؟
پری گفت:
_ فقط یه راه برای فهمیدنش هست!
چهارتایی با راه رفتن رو نوک پا راهی اتاقی شدیم که صدا ازش می اومد.
با انگشت شروع به علامت دادن کردم ولی اون ها عین منگول ها زل زده بودن به من!
یهو پریا گفت:
_ خب مثل آدم بنال بابا دیگه خستم کردی!
چشم غره ای رفتم و گفتم:
_ من یهو در رو باز می‌کنم و هرکی جلوم بود، میپرم رو سرش. بعد پریا بیاد داخل و اگه طرف بیشتر از یکی بود، بعدی رو بگیره. بعد آنا میاد داخل و یکی میزنه طرف رو تا بیهوش بشه! ستایش هم با یه چاقو وارد میشه و تهدید میکنه کسی تکون نخوره موافقید؟
هر سه تاشون که از قیافه هاشون می‌بارید هیچی نفهمیدن سری به نشونه تایید تکون دادن و کنار دیوار ایستادن. سریع در رو باز کردم و با صحنه رو به رو کُپ کردم!
اولی همون پسری بود که تو فرودگاه دیدم و دوتا دیگه رو تخت نشسته بودن و دست یکیشون گیتار بود و سومی…
تا اومدم سومی رو توصیف کنم پریا با جیغی پرید داخل و خورد به من و جفتمون پخش زمین شدیم! به ثانیه کشیده نشده بود که آنا هم بدو بدو داشت وارد میشد که اون هم پاش گیر کرد به ما و سرش درست کوبیده شده به سرم و دهنم رو صاف کرد!
همون لحظه ستایش با یه چاقو وارد شد و خورد به ما و چاقو درست از بیخ گوش پسر رو به روی ما رد شد و خورد به دیوار!
همون لحظه اون پسر داد زد:
_ شماها اینجا چیکار می‌کنید؟
[ده دقیقه بعد]
_ یعنی چی آقای امیری ما با چهارتا دختر مجرد تو یه خونه واسه دو هفته آخه چه دلیلی می‌تونید براش بیارید؟
_ متاسفم آقای شادمان، هیچ چاره ای نیست تو این فصل از سال هیچ جایی دیگه نمی‌تونید خونه پیدا کنید. اگر هم می‌دونید که نمی‌تونید باهم کنار بیاید، یه اکیپ از اون خونه بره. خدانگهدار!
**شاهین**
با صدای بوق ممتد گوشی به خودم اومدم. ما باید این هارو تحمل کنیم! عالیه!
شروع به سخنرانی کردم و گفتم:
_ گوش کنید بچه ها! ما قراره دو هفته اینجا باهم سر کنیم و بهتره بدونید که اینجا به اندازه ی تک تک ما اتاق داره، پس بیاید خودمون رو معرفی کنیم و بذاریم این دو هفته به هممون خوش بگذره!
آنا با لبخند بلند شد و گفت:
_ آناهیتا همتی هستم! همه آنا صدام می‌کنن ولی واسه شما پسرها من خانوم همتی هستم، اکیپ ما کلا بیست و پنج سالشونه و لیسانس روانشناسی!
یهو پسری که گیتار دستش بود گفت:
_ الان این معرفی بود واسه آشنایی یا واسه ازدواج؟
اکیپ پسرها ترکید از خنده اما آنا کم نیاورد و گفت:
_ نه گلم! پسر که مثل خر ریخته، گفتم شما شیر فهم بشی.
پسر بعدی بلند شد و گفت:
_ اشکان هستم بیست و هفت سالمه و موزیسین.
پریا با خنده بلند شد و گفت:
_ پریا سالاری هستم، آرزوی همه پسرهای جهان! بنده همسن و هم رشته رفیق گلم هستم.
پسر بعدی که شاهین بود گفت:
_ شاهین شادمان هستم، بیست و هشت ساله، دندون پزشک هستم و مجرد!
کلمه آخر رو جوری کش داد که انگار کشته مرده این بودیم بفهمیم، بالاخره پسر مغرور هم به خودش زحمت داد و بلند شد.
_ سامیار هستم، بیست و هفت ساله فوق لیسانس مدیریت.
و نشست! خیلی شیک!
بلند شدم و گفتم:
_ رویا هستم، بقیش هم می‌دونید!
فکر کنم مال من کمتر بود!
ستایش هم همینطوری خودش رو معرفی کرد و نفر آخر پسری بود که با سکوت نظاره گر همه بود، گفت:
_ آرتا، بیست و هشت سالمه بقیش هم به کسی مربوط نیست!
خلاصه به تقسیم اتاق ها رسیدیم.
شاهین ماژیک مشکی رنگی از کوله مشکی‌اش درآورد و شروع به نوشتن اسم هرکس روی اتاق ها کرد، اتاق من و خودش طبقه بالا بود و دقیقا رو به روی هم! اتاق پریا و آنا هم رو به روی هم بود، اتاق ستایش و اشکان کنار هم بود و در اخر اتاق سامیار و آرتا هم کنار هم!
هرکسی رفت سمت اتاق خودش و وسایلش رو پخش کرد! سریع رفتم تو تلگرام و به گروهی که چهارنفری داشتیم پیام دادم: (ساعت ده شب اتاق من جمع بشید.)
نگاهی اجمالی به کل اتاق انداختم، یه ست صورتی ملایم با سفید بود! یه میز کوچیک با یه کمد و یه تخت دو نفره. بیخیال آنالیز شدم و تصمیم گرفتم تا ساعت ده بخوابم.
نمیدونم چقدر گذشته بود که با صدای جیغ یه نفر از خواب پریدم و بدو بدو رفتم دنبال صدا، صدا دقیقا از داخل آشپزخونه می‌اومد و با دیدن صحنه مقابل شُک شدم!
یه موش بزرگ خاکستری دنبال پریا می‌کرد و پریا فقط جیغ میزد و فرار می‌کرد! در کسری از ثانیه بقیه دخترها هم رسیدن به ما اما انگار پسرها بیرون بودن چون هیچکدوم بیرون نیومدن.
بالاخره با ابتکار به خرج دادن تونستیم موش رو توی یه قابلمه بزرگ گیر بنداریم و یه آجر هم گذاشتیم روش.
همون لحظه داد زدم:
_ ایول بچه ها بزنید قدش!
و همشون اینکار رو کردن، خداروشکر حرفم برو داشت!
بعد از ده دقیقه صدای در اومد و همون لحظه پسرها با ساندویچ وارد شدن. نفری یه ساندویچ دستشون بود و مشخص بود بیشعورها هیچی برای ما نخریدن!
علامت دادم به بچه ها تا یه چیزی بپوشن و بریم یه چیزی کوفت کنیم.
