از زبان آرتا
_ خوب گوش کنید بچه ها، من و شاهین می‌شینیم پای فیلم و تو سامیار و اشکان باید وسط های فیلم به بعد شروع به ترسوندن دخترها کنید!
همشون سری تکون دادن و من با لبخند گفتم:
_ بچه ها بیاید فیلم ببینیم.
همشون بلافاصله از اتاق رویا اومدن بیرون و نشستن رو به روی تلوزیون، فیلم رو پلی کردم و محو تلوزیون شدم!
این تنها فیلمی بود که هربار که می‌دیدم، سکته ناقص میزدم!
با خنده ای که سعی در کنترل کردنش داشتم، به بچه ها خیره شده بودم. پریا نشسته بود پیش شاهین و با هر صحنه دلش می‌خواست جیغ بزنه و بپره بچسبه به شاهین اما به زور جلوی خودش رو می‌گرفت! ستایش دست آنا رو گرفته بود و با هر صحنه جیغ می‌کشیدن و کل خونه رو می‌ذاشتن رو سرشون!
رویا هم به زور پیش خودم نشوندم و بهش خیره شده بودم. مشخص بود که انقدر جلوی داد هاشو گرفته قرمز شده بود اما می‌خواست پیش من سوتی نده بنده خدا! یهو صدای تق تق یه توپ بلند شد که از پله ها پایین می‌اومد. رویا سریع سرجاش سیخ شد و گفت:
_ صدای چی بود؟
با بی‌تفاوتی گفتم:
_ نمی‌دونم!
با استرس برگشت سمتم و ادامه داد:
_ سامیار و اشکان کجا هستن؟
نگاهش کردم و گفتم:
_ رفتن بیرون، یه کاری براشون پیش اومده بود.
ستایش با تعجب گفت:
_ این وقت شب چه کاری؟
شاهین خیلی مسلط ادامه داد:
_ برای شرکتمون مشکلی پیش اومده بود و مجبور شدن برن چندتا چیز رو فکس کنن.
ستایش سری تکون داد و گفت:
_ آهان!
یهو صدای جیغ دختری بلند شد و ما همه از جامون بلند شدیم. حتی من و شاهین هم تعجب کرده بودیم که صدای چیه!
بعد از چند دقیقه یهو پنجره ها باز شد و باد به شدت اومد داخل و پرده های سفید شروع به حرکت کردن و همون لحظه آسمون رعد و برق زد! انگار خدا هم داره کمکمون می‌کنه.
تا صدای جیغ دوم بلند شد، یه نفر از پشت آنا رو کشید و آنا خورد زمین اما کسی اونجا نبود دخترها داشتن سکته می‌کردن و من هم برای اینکه طبیعیش کنم، گفتم:
_ این ها صدای چیه؟ شماها که اینجایید!
دوباره صدای جیغ اومد و ایندفعه چندتا صدا مثل اینکه قابلمه بخوره زمین اومد و رویا با جیغ بازوی من رو گرفت و پریا هم بازوی شاهین رو گرفت!
آنا و ستایش پشت به پشت ایستادن و منتظر حمله بودن که حس کردم چیزی بقل پام داره تکون می‌خوره لبخندی زدم و زیر لب زمزمه کردم:
_ تیکسی!
همون لحظه پریا جیغی زد و گفت:
_ یه چیزی کنار پامه، یه چیزی کنار پامه!
با لبخند به رویایی نگاه می‌کردم که تند تند بالا پایین می‌پرید و یهو من رو بغل کرد و زد زیر گریه و گفت:
_ چسبیده بهم کمک!
دیگه طاقت نیاوردم و سریع با یه حرکت از روی زمین بلندش کردم و داد زدم:
_ بچه ها بسه!
و چراغ ها روشن شد و سامیار و اشکان با لبخند اومدن پایین و گفتن:
_ قیافه هاشون رو نگاه کن!
پریا انقدر گریه کرده بود که چشم هاش قرمز شده بود و به زور از گردن شاهین آویزون بود، رویا موهاش ریخته بود تو صورتش و ریملی که زده بود پخش شده بود تو صورتش و سیاه شده بود و ستایش و آنا هم که با داد هم رو بغل کرده بودن و می‌لرزیدن.
یهو پریا خندید و برگشت سمت تلوزیون و شروع به جیغ زدن کرد و بلافاصله همه جیغ زدن.
و بعد با نگاه کردن به هم خندشون گرفت!
از زبان رویا:
همونطور که می‌خندیدم، دیدم گوشیم تو جیبم می‌لرزه. باز این قرش گرفت! رفتم سمت اتاق و با خنده گفتم:
_ چطوری عشقم؟ یادی از ما کردی بی‌معرفت، پسر بد!
و رفتم داخل اتاق.
از زبان آرتا:
زوم چهره رویا شده بودم، تاحالا دختر به این سادگی ندیده بودم! واقعا ازش خوشم اومده بود می‌تونم یه مدت بهش افتخار دوستی بدم!
گوشیش یهو زنگ خورد و لبخندش دو برابر شد! به گوشیش خیره شدم اما نتونستم اسم رو بخونم. درحالی که می‌رفت توی اتاق باهاش حرف میزد و یهو گفت پسر بد! نمی‌دونم چرا حرصم گرفت؟! چیه لابد فکر کرده بودم اون با همه فرق داره! حس کردم یهویی کل بدنم لرزید… همون طور که می‌رفتم سمت اتاقم، دیدم از اتاق اومد بیرون و با لبخند اومد سمتم و گفت:
_ آرتا یه سوال..
حرفش رو تموم نکرده قطع کردم و گفتم:
_ آرتا! کی بهت اجازه داده من رو با اسم کوچیک صدا کنی؟
رفتم نزدیکش و کنار گوشش زمزمه کردم:
_ خوش ندارم یه دختری مثل تو نزدیکم بشه!
دوباره اومدم عقب و ادامه دادم:
_ پسره ناراحت نشه خیانت کار؟ یا شاید هم تو اینور به عشق و حالت میرسی، اون اونور!
یهو با سوختن یک طرف صورتم ساکت شدم! بهش خیره شدم، به چشم های سبزش که انگار هرچی تنفر داشته ریخته توش! حالا که دقت می‌کنم، چقدر سبز چشم های اون زمردی تر از چشم های منه! با حرص حمله کرد بهم ولی زورش مثل زور یه مگس بود! با داد می‌گفت:
_ گمشو عوضی آشغال مگه من مثل توام؟
با هق هق عقب رفت و سرش رو تکون داد و گفت:
_ اون داداش منه، همین!
و به سمت در خروجی دوید.
همون لحظه پریا بدو بدو رفت دنبالش و اسمش رو صدا زد و ستایش و آنا حمله کردن به من! سامیار دست های آنا رو گرفت و گفت:
_ خواهش می‌کنم آنا، خواهش می‌کنم.
اما آنا روانی تر از این حرف ها بود و مدام جیغ میزد:
_ تو، توی عوضی به دوست من چی گفتی؟ هان چی گفتی؟
ستایش هم که توسط اشکان کنترل می‌شد، داد میزد:
_ آشغال اون دختر تاحالا ناخن هیچ پسری بهش نخورده! فکر کردی مثل توعه ها؟
آرتا با بهت به دخترها خیره شد و گفت:
_ داداششه؟
مثل دیوونه ها از خونه زد بیرون…
ساعت پنج صبح شده بود و آرتا با قیافه آشفته اومد داخل. یقه لباسش پاره شده بود، موهاش آشفته و چشم هاش حسابی قرمز شده بودن. اومد و داخل و گفت:
_ اون کجاست…
ستایش خوب می‌دونست رویا الان خونه ی خالشه. (رویا یه خاله مجرد داره که چندساله اومده شمال زندگی می‌کنه.)
آرتا جلوتر اومد و افتاد روی زمین؛ شاهین بدو بدو رفت پیشش و بلندش کرد و گفت:
_ باز دعوا کردی؟
سامیار و اشکان هم بلندش کردن و بردنش سمت اتاقش…
ساعت دو بعدازظهر بود که رویا اومد خونه، به محض ورودش آرتا سراسیمه رفت جلو و گفت:
_ کجا بودی؟
رویا پوزخندی زد و گفت:
_ پیش دوست پسرهام عزیزم!
عزیزم رو یه طوری کِش داد که ما لال شدیم! رفتم سمتش و بغلش کردم و اون هم سریع گفت:
_ ستایش با بچه ها بیاید اتاقم.
سریع مثل دیوونه ها ریختیم اتاق رویا و بعد از دقایقی هممون داشتیم منفجر می‌شدیم از خنده، رویا گفت:
_ قیافش رو داشتید؟
ستایش گفت:
_ نمی‌دونی دیشب چطوری بود که، پریا که کلا خشکش زد ولی من و آنا هرچی بگی بارش کردیم!
از زبان رویا:
با دقت به حرف های بچه ها گوش می‌کردم و می‌خندیدم چه خوبه دوست هات انتقام بگیرن! همون لحظه در اتاق زده شد و آرتا گفت:
_ رویا میشه یه لحظه ببینمت؟
سریع لحنم رو سرد کردم و گفتم:
_ نه به غیرت دوست پسرهام بر می‌خوره!
در با شدت باز شد و آرتا اومد داخل و رو به ستایش و پری و آنا گفت:
_ می‌رید بیرون یا بیرونتون کنم؟
از لحن آرتا شلوار لازم شدم و بچه ها هم بدون چون و چرا رفتن بیرون. پوفی کردم و گفتم:
_ این هم رفیق های من، الان باید وایمیستادن میگفتن “نه هرگز ما بیرون نمی‌ریم تا آخرین لحظه پیش دوستمون می‌مونیم!”
با صدای آرتا از فکر اومدم بیرون:
_ نمی‌خواستم اونطوری باهات صحبت کنم من… من رو… راستش من…
اِ جونت در بیاد بگو ببخشید دیگه!
_ امیدوارم من رو ببخشی!
سری تکون دادم و گفتم:
_ اصلا آدم کینه ای نیستم، حالا میتونی بری.
عصبی نفسی کشید و دستی کشید به موهای مشکیش. لبخندی زدم و چیزی نگفتم که اون هم رفت…
از زبان ستایش:
امروز تولد آنا بود و باید براش کادو می‌خریدم، ولی مگه می‌شد یک ثانیه از زیر نگاه اشکان در برم! با حرص بلند شدم و رفتم اتاقم و تیپم رو با یه مانتو و شال مشکی و شلوار آبی یخی عوض کردم اوج آرایشم فقط یه ریمل بود.
زدم بیرون و خداروشکر خبری از اشکان نبود! سریع به سمت یه تاکسی رفتم و بهش گفتم من رو ببره بازار شهر.
با هیجان به اینطرف و اونطرف نگاه می‌کردم، دلم می‌خواست برای این دوستی چندین ساله جونم هم بدم! یادمه کلاس دوم بودم که با پری آشنا شدم، یه بار تو حیاط با یه دختر قلدر دعوامون شد و تا خوردم من و پری رو زد. همون لحظه آنا و رویا اومدن و تا تونستن زدنشون! از اونموقع شدیم یه اکیپ صمیمی. اونموقع هفت سالم بود و الان بیست و پنج سالمه! یعنی حدود هیجده ساله که باهم دوستیم.
همینطور که غرق افکارم بودم چشمم خورد به یه صندل سفید که با مروارید تزئین شده بود! آنا همیشه عاشق رنگ سفید بود. سریع اون صندل رو خریدم و زدم بیرون، کنار خیابون منتظر ماشین بود.م چون از خیابون فرعی اومدم خیلی خلوت بود اونجا همون لحظه یه ال نود مشکی که چهارتا پسر مو خروسی توش بودن، ایستاد و پسر راننده گفت:
_ جون بابا بیا برسونمت!
پسر بغل دستیش خنده ای مسخره کرد و ادامه داد:
_ آهای خوشگل حیف نیست اینجا تنها تنها؟
چش غره ای رفتم و یکم عقب تر وایستادم ولی تو چند ثانیه ماشین دنده عقب گرفت و دوباره اومد جلوم!
دوتا پسر عقبی شروع به زر زدن کردن و گفتن:
_ خوشگله چه نازی هم داره.
_ نازتو خریدارم کلک!
قیافم رو جمع کردم و گفتم:
_ آخه سگ به شماها نگاه می‌کنه؟ من اعتماد به نفس شما خروس هارو داشتم با چنگال به آمریکا حمله می‌کردم!
پسر عقبی عصبانی شد و سریع پیاده شد و مچ من رو گرفت و داد زد:
_ فکر کردی وایمیستم هرچی می‌خوای بگی؟ گمشو تو ماشین ببینم!
با عصبانیت دستم رو کشیدم و گفتم:
_ ولم کن!
به جز پسر راننده بقیه اونها پیاده شدن و سعی داشتن به زور من رو سوار ماشین کنن. از ترس رنگم پریده بود و فقط جیغ میزدم. دستم رو گرفتم به ماشین و از ته دل خدا رو صدا زدم که صدای آشنایی رو شنیدم!
_ هوی ولش کنید ببینم!
و برگشتم سمت اشکان که با چشم های قرمز و رگ برجسته شده از خشم زل زده به ما!
یهو حمله کرد سمت ما و با لگد زد تو کمر یکی از پسرها که پسره درجا با داد افتاد زمین، با یه پسر دیگه گلاویز شد که یکی از پسرها با لگد زد به کمر اشکان و اشکان با درد چشم هاش رو بست.
نعره ای کشید و به جفتشون حمله کرد انقدر اوضاع بد بود که فقط جیغ میزدم و گریه می‌کردم؛ آخه نامردها چند نفر به یه نفر! حتی پسر راننده هم پیاده شده بود و چهارتایی اشکان رو کتک میزدن. با جیغ رفتم سمت یکی از پسرها و موهاش رو کشیدم، انقدر موهاش بلند بود که یه لحظه حس کردم موهای یه دختر رو گرفتم! موهاش رو کشیدم که با درد برگشت سمتم و هولم داد سمت جاده و از شیب جاده سر خودم و سرم خورد به سنگ! و صدای داد اشکان رو شنیدم که داد زد:
_ ستایش!
با درد تو جام نیمخیز شدم، باید کمکش می‌کردم، سریع یاد سوهان ناخنم افتادم و سریع بیرون اووردمش یه جورایی مثل قیچی بود! سریع رفتم سمت پسرها یکیشون داشت سر اشکان رو می‌کوبوند به ماشین، من هم عصبی سوهان رو زدم به پاش و اون با داد افتاد زمین! انقدر محکم زدم که دستم خونی شد و آخر اشکان با یه ضربه زدشون و در رفتن! جفتمون آش و لاش افتاده بودیم کنار جاده! پایین چشم اشکان کبود شده بود و پیشونیش یه زخم بد داشت و خون میومد.
با گریه رفتم سمتش و لب زدم:
_ اشکان چرا اومدی جلو؟
خندید ولی سریع خندش پاک شد. گوشه لبش زخم شده بود و مطمئنم بدجور می‌سوخت!
سریع از تو وسایل هایی که خریده بودم یه بانداژ اووردم بیرون و زخم پیشونیش رو بستم، بعد یکمی کِرم زدم به گوشه لبش! بعد یکم پیاده روی تونستیم برسیم داروخانه و یه کمپرس گرفتم و دادم به اشکان. با نگرانی نگاهش می‌کردم و اون فقط یه لبخند کوچیک کنار لبش بود!
با تعجب گفتم:
_ تو از کجا می‌دونستی من اینجام؟
آروم گفت:
_ تعقیبت کردم!
با خنده گفتم:
_ چه بد زدنت ها!
اخم کرد و گفت:
_ مگه اونارو ندیدی؟ همشون داغون شده بودن.
خندیدم و گفتم:
_ از حق نگذریم خیلی بیشتر زدی، فکر نمی‌کردم بتونی از پسشون بر بیای! امروز تولد آناعه و اومدم براش یه چیزی بخرم.
اشکان با تعجب گفت:
_ جدی میگی؟
سرم رو تکون دادم که گفت:
_ پس وایسا باید به سامیار خبر بدم.
بعد از خبر دادن به سامیار کلی با ستایش وقت گذروندیم و رفتیم خونه بلافاصله ستایش با یه گیتار مشکی اومد تو اتاقم و گفت:
– میشه برام تنظیمش کنی؟
با تعجب گفتم:
– بلدی؟
قیافه گرفت برام و گفت:
– چی فرض کردی هم گیتار هم پیانو تازه استاد سه تار هم هستم!
چشمام از خوشحالی برق زد! تو چقدر عالیی دختر!
از زبان پریا:
– گیج داخل بازار می‌چرخیدم و نمی‌دونستم چی باید براش بخرم همون لحظه متوجه مغازه ای شدم که دستبند های خیلی خوشگلی تو ویترینش گذاشته بود! با ذوق رفتم سمتش و یه ست انگشتر و دستبند براش خریدم تا اومدم به سمت خیابون برم صدایی اسم منو گفت!
– پریا؟
